บทที่ 300: หยางเจียฉี

หยางเจียฉีกระชากลากตัวผมเข้ามาในห้องพลางเอื้อมมือปิดประตูตามหลัง ยังไม่ทันที่ผมจะตั้งหลักยืนได้มั่นคง เธอก็ออกแรงผลักผมจนล้มคว่ำลงไปบนโซฟา จากนั้นก็ตะโกนหัวเราะร่าขำ ๆ ออกมาคำหนึ่งว่า "อีกาบินถลาลม!" แล้วกระโดดโลดเต้นตัวลอยทับลงมาบนร่างของผมทันที

ผมรีบยื่นมือออกไปรับตัวเธอไว้และถือโอกาสโอบเอวเธอเอาไว้พลางหัวเราะ "รีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วสามีคุณล่ะ?"

เธอนอนหมอบอยู่บนอกของผมพลางเบ้ปาก "ไอ้ผีตายนั่นย้ายไปรับตำแหน่งที่ตัวมณฑลแล้วก็หย่ากับฉันเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉันน่ะอิสระสุด ๆ ไปเลย ทำไม... นายมีธุระอะไรจะหาเขางั้นเหรอ?"

ผมพยักหน้ารับคำ "พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของผมถูกลากเข้าไปพัวพันกับคดีของหวงจินเฉิง เลยอยากจะหาผู้กำกับเฉิงเพื่อสอบถามดูสถานการณ์สักหน่อย เผื่อว่าเขาจะพอช่วยอะไรได้บ้างครับ"

หยางเจียฉีลงมือถอดเสื้อผ้าของผมอย่างร้อนรนกระวนกระวายพลางเอ่ยปากพูดไปด้วย "คดีนี้กระบวนการขั้นตอนมันเดินเรื่องไปถึงศาลอัยการตั้งนานแล้ว ไม่ได้อยู่ในความดูแลของเขาตั้งนานแล้วล่ะ แต่เอาเถอะนายวางใจได้ วันหลังฉันจะลองไปถามพี่ชายคนโตของฉันให้ พี่ชายคนโตของฉันทำงานอยู่ที่ศาลอัยการมณฑล"