บทที่ 104 สะใจ

บริเวณหน้าประตูหมู่บ้านซิงฝูฮวาหยวน

สวีเทียนหยวนมองดูแถวคนที่ต่อคิวรออยู่หน้าแผง "ข้าวผัดเหล่าเจียง" ยาวเหยียดจนถึงกับอึ้งไป

"พ่อ แม่..." สวีเทียนหยวนเอ่ยเสียงสั่น "ทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้ล่ะครับ?"

กู้ไห่ฉินผู้เป็นแม่พูดอย่างไม่สบอารมณ์ "ก็โทษแกนั่นแหละ เปลี่ยนเสื้อผ้าชักช้าอืดอาด ตอนฉันสองคนกลับมาคนยังไม่เยอะขนาดนี้เลย"

สวีเทียนหยวนมุมปากกระตุก "เราเปลี่ยนร้านกินกันเถอะครับ? ร้านอาหารตามสั่งพี่เลี่ยงตรงถนนนั่นก็อร่อยดีไม่ใช่เหรอครับ?"