บทที่ 110 คุณไม่เห็นแววเถ้าแก่เจียงคนนี้ แต่ฉันเห็น!

รถแล่นมุ่งหน้าออกสู่ชานเมืองมาตลอดทาง จนกระทั่งมาถึงเขตหมู่บ้านคฤหาสน์ชื่อดังของเมืองเจียงเฉิง: หยุนซิ่วซงเจียนซู่

คำว่า หยุนซิ่ว สองคำนี้หยิบยกมาจากกวีที่ว่า เมฆาไร้ใจลอยพ้นยอดเขา ปักษาเหนื่อยล้าบินรู้กลับรัง เรียกได้ว่ามีความหมายที่ลึกซึ้งกินใจมาก

ว่ากันว่า คฤหาสน์ที่ราคาถูกที่สุดของที่นี่ ยังต้องใช้เงินถึงหกเจ็ดสิบล้าน

เจียงเทียนถ่ายคลิปวิดีโอส่งไปให้หลินหว่านชิง เธอพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "สามีคะ! พวกเราก็ต้องพยายามเหมือนกันนะ สักวันหนึ่งพวกเราจะต้องได้อยู่คฤหาสน์ดีๆ แบบนี้ ถึงตอนนั้น ก็รับปู่ย่าตายายของตั่วตั่วมาอยู่ด้วยกันให้หมดเลย!"

"[ส่งอีโมจิฮึ่มฮั่ม] แน่นอนอยู่แล้วภรรยาจ๋า! ในอนาคตต้องให้คุณได้อยู่คฤหาสน์หลังโตแน่นอน! ให้คุณแค่เปิดหน้าต่างออกไป ก็มองเห็นวิวภูเขาได้เลย"