บทที่ 174 คิมยุนกยอมคนนี้ ไม่ใช่ว่ากำลังหลับหูหลับตาพูดโกหกอยู่หรือไง?

สนามกีฬาเมืองเจียงเฉิง คิมยุนกยอมพกบอดี้การ์ดหกคนและล่ามอีกหนึ่งคน เดินกร่างเข้าไปในโซนเทศกาลอาหาร เขาแต่งตัวธรรมดามาก ใส่แค่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้น แต่บอดี้การ์ดของเขากลับสะดุดตาเกินไป! จนดึงดูดสายตาคนจำนวนมากให้มามุงดู

สตรีมสดถูกเปิดขึ้น คิมยุนกยอมใช้ภาษาประเทศกิมจิเอ่ยทักทายผู้ชมในห้องสตรีม รอจนกระทั่งยอดคนดูพุ่งสูงถึงหนึ่งหมื่นคน เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "ก่อนหน้านี้ผมดูรีวิวมา เขาบอกว่าอาหารที่เมืองเจียงเฉิงเยอะมาก แถมยังอร่อยมากด้วย ดังนั้นสถานีนี้ของพวกเราก็เลยมาที่เมืองเจียงเฉิงกันครับ!"

"ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว พวกเราเข้าไปดูกันเลยดีกว่า!"

คิมยุนกยอมเดินเข้ามาในโซนเทศกาลอาหาร ตรงดิ่งไปยังแผงแรกทันที แผงนั้นขายของทอดเสียบไม้ห่อแป้ง คิมยุนกยอมจงใจแกล้งเถ้าแก่ที่ดูซื่อๆ ด้วยการถามเป็นภาษาอังกฤษว่า "เถ้าแก่ ร้านคุณขายอะไรเหรอครับ?"

เขาจงใจ เพราะเขารู้ดีว่าคนประเทศนี้ โดยเฉพาะคนที่มีอายุหน่อย จะฟังภาษาอังกฤษไม่ออกเลยสักนิด เขาแค่อยากใช้คอนเทนต์แบบนี้ เพื่อดึงดูดคนดูในสตรีมเอาไว้