บทที่ 200 เชื่อผมสิ! ไปร้านข้าวผัดเหล่าเจียงไม่ผิดหวังแน่นอน!

บนถนนริมหมู่บ้านซิ่งฝูฮวาหยวน

กลุ่มคุณปู่คุณย่าเดินสำรวจไปรอบๆ

ทั่วทั้งถนนสายนี้ ธุรกิจที่ขายดีที่สุดกลับกลายเป็นบรรดาแผงลอยสองข้างทาง ส่วนร้านอาหารที่เป็นตึกแถวถาวรนั้นกลับดูเงียบเหงาซบเซา

"แล้วจะไปหาอะไรกินที่ไหนดีล่ะเนี่ย?" คุณลุงคนหนึ่งทำหน้าเคร่งเครียด มองไปรอบๆ อย่างสิ้นหวัง เขาหาของที่อยากกินไม่ได้เลยจริงๆ

พวกเขาก็อายุมากกันแล้ว ปกติจะกินอาหารรสชาติจืดชืดและสะอาดสะอ้าน ถ้าต้องมากินของตามแผงลอยริมทางแบบนี้ เกรงว่าลำไส้และกระเพาะอาหารคงจะรับไม่ไหว