บทที่ 216 อย่างคุณน่ะ ทั้งชีวิตก็ไม่มีวันตามร้านข้าวผัดเหล่าเจียงทันหรอก!

รสชาติของร้านข้าวผัดเหล่าจางโดยรวมถือว่าไม่เลว กู้โหรวจึงทานจนหมดกล่อง

ทว่า ปกติเวลาทานข้าวผัดของเถ้าแก่เจียง พอทานเสร็จจะรู้สึกหอมอบอวลติดพะวงอยู่ในปากและมีความสุขมาก

แต่หลังจากทานข้าวผัดเหล่าจางเสร็จ ในปากกลับแห้งผากไม่มีกลิ่นหอมหลงเหลืออยู่เลย แถมยังรู้สึกกระหายน้ำอย่างรุนแรง

กู้โหรวซื้อน้ำมาดื่มรวดเดียวเกือบครึ่งขวด เธอมองไปยังแถวที่ยาวเหยียดหน้าแผงเถ้าแก่เจียงพลางเม้มปากแล้วเดินจากไป

คราวหน้าต้องมาให้เร็วกว่านี้ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้กินของจริงแน่ๆ!