บทที่ 230 ฉันก็ว่าทำไมถึงดูคุ้นตาขนาดนี้! ที่แท้ฉันเคยเห็นนี่เอง!

ทางด้านเจียงเทียนกำลังย่างเนื้อเสียบไม้อยู่ พ่อหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพลางเอ่ยอย่างสุภาพ "พี่ครับ ถั่วแขกกับเนื้อแกะเสียบไม้ของพี่ดูน่ากินมากเลย แบ่งให้ผมสักสองสามไม้ได้ไหมครับ?"

เจียงเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงน่ะสุภาพดีอยู่หรอก แต่คำพูดมันดูเสียมารยาทไปหน่อยนะ!

หลัวจวงถูไม้ถูมือพลางยิ้มแห้ง "ขอโทษด้วยครับพี่ที่มารบกวนพี่กับครอบครัว พอดีฝีมือย่างของผมมันห่วยแตกจริงๆ ครับ ย่างไหม้เกลี้ยงเลย พี่ดูสิครับ ผมขอเอาเครื่องดื่มมาแลกกับพี่ได้ไหม?"

เจียงเทียนยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นถั่วแขกกับเนื้อแกะเสียบไม้ที่เพิ่งย่างเสร็จให้ไป "เครื่องดื่มไม่ต้องหรอกครับ เอาไปทานเถอะ"

วัยรุ่นน่ะนะ ก็อยากแสดงฝีมือต่อหน้าแฟนสาวบ้าง แถมอีกฝ่ายก็สุภาพดี ถั่วแขกกับเนื้อแกะไม่กี่ไม้ราคาไม่ได้กี่บาทหรอก