บทที่ 236 ไม่ว่าดึกแค่ไหนก็จะรอ จนกว่าจะได้กิน

เป็ดปักกิ่งเลื่องชื่อไม่ทำให้ผิดหวัง เจียงเทียนเพียงแค่กัดเบาๆ ก็ได้ยินเสียง "กร๊อบ" ที่แสนจะกรุบกรอบ ภายใต้หนังที่กรอบเกรียวนั้นมีน้ำมันรสหวานละมุนซึมออกมา ละลายกลายเป็นเกล็ดน้ำตาลละเอียดบนปลายลิ้น

น้ำเลี้ยงระหว่างเส้นใยเนื้อเป็ดถูกล็อกไว้ด้วยอุณหภูมิสูงจนนุ่มนิ่มราวกับจะคั้นออกมาเป็นน้ำได้ แม้แต่เส้นเนื้อตามรอยแยกกระดูกยังแฝงไปด้วยกลิ่นหอมของไม้ผล ทุกคำที่ทานคือความสดหอมที่ปะทุขึ้นในช่องปาก

สิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือวิธีการทานคู่กับแผ่นแป้งโฮ่วเยี่ยปิ่ง แผ่นแป้งนุ่มห่อหุ้มด้วยต้นหอมซอย น้ำจิ้มหวาน แล้ววางแผ่นหนังเป็ดส่งเข้าปาก

ความกรอบ ความนุ่ม ความสดชื่น และความหนึบระเบิดออกเป็นชั้นๆ ในซอกฟัน! รสสัมผัสเรียกได้ว่าพรั่งพร้อมเป็นอย่างยิ่ง

ความเข้มข้นของน้ำจิ้มหวาน ความเผ็ดซ่านของต้นหอม และความกรอบของแตงกวา ผสานเข้ากับความชุ่มฉ่ำของเนื้อเป็ดได้อย่างไร้ที่ติ เพียงคำเดียวก็คือความสุขที่แท้จริง!