บทที่ 261 กลับบ้าน

“ข้าวผัดที่คุณเพิ่งทานไปน่ะค่ะ คือฝีมือสามีของฉันเอง แต่เขาไม่ได้ตั้งแผงลอยอยู่ที่เกียวโตนะคะ ปกติเขาอยู่ที่เจียงเฉิง ชื่อร้าน ข้าวผัดเหล่าเจียง ค่ะ”

หลินหว่านชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลละมุนละไม ทำเอาถังมู่เหยาถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

แม้เมื่อครู่เธอจะพอเดาคำตอบได้บ้างแล้ว แต่ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้อยู่ดี

หลินหว่านชิงทั้งสวยและมีบุคลิกที่ดูภูมิฐานมีสง่าราศีขนาดนี้ ทำไมถึงเลือกสามีที่ดูธรรมดาแบบนี้ล่ะ? เธอมีทางเลือกที่ดีกว่านี้ตั้งมากมายแท้ ๆ

ในแวดวงสังคมของถังมู่เหยานั้น บรรดาเพื่อนสาวที่หน้าตาสะสวยส่วนใหญ่มักจะเลือกคู่ครองที่มีฐานะทางบ้านมั่นคงและร่ำรวยทั้งสิ้น