บทที่ 269 นับถอยหลังวันเปิดร้าน เก้าชั่วโมงสุดท้าย

วันต่อมา ในตอนเช้าตรู่ เจียงเทียนก็มาถึงที่ร้านแล้ว คนที่มาถึงเป็นคนแรกคือหลินเชิน ฟังจากที่เขาบอก เขามาถึงตั้งแต่ยังไม่แปดโมงเช้าเลยด้วยซ้ำ วันนี้ต้องทำความสะอาดครั้งใหญ่ ทำความสะอาดร้านให้หมดจดทุกซอกทุกมุม พอถึงช่วงบ่ายก็เริ่มหุงข้าวเตรียมเสบียง เพื่อต้อนรับการเปิดร้านในวันพรุ่งนี้!

เจียงเทียนรับสมัครคุณป้าแม่บ้านเพิ่มอีกหนึ่งคน รับผิดชอบเรื่องความสะอาดโดยเฉพาะ หลังจากลูกค้าทานเสร็จ เธอก็จะเข้ามาเก็บกวาดให้สะอาดเรียบร้อย นอกจากนี้ เธอยังต้องเป็นคนที่เลิกงานและกลับช้าที่สุดในทุกๆ วัน หลินเชินถือผ้าขี้ริ้วเช็ดโต๊ะพลางเอ่ยถามขึ้นมา “พี่เขย ผ้าขี้ริ้วนี่ใช้ดีมากเลย พี่ซื้อมาจากไหนเหรอครับ?”

เจียงเทียนหัวเราะเบาๆ “เพื่อนให้มาน่ะ ถ้าเธออยากได้ เดี๋ยวฉันให้สักสองผืนเอาไหม”

ผ้าขี้ริ้วนี้ซื้อมาจากร้านค้าของระบบ มันใช้งานได้ดีมาก แถมยังใช้คะแนนร้านค้าเพียง 50 คะแนนเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำยาล้างจานใดๆ เพียงแค่เช็ดเบาๆ คราบสกปรกอะไรก็หลุดออกหมด จากนั้นก็แค่ล้างน้ำเปล่า มันก็กลับมาดูเหมือนใหม่แล้ว รวมไปถึงเครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น และอุปกรณ์ในห้องครัวทั้งหมด เจียงเทียนก็ซื้อมาจากร้านค้าของระบบทั้งสิ้น! ช่วยไม่ได้นี่นา ของในร้านค้าของระบบมันใช้ดีเกินไป เขาอุตส่าห์สะสมคะแนนร้านค้ามาตั้งมากมาย มีแล้วไม่ใช้ก็เสียของเปล่าๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง อวี๋เยียนและคนอื่นๆ ก็เดินทางมาถึง พนักงานทุกคนรวมถึงเถ้าแก่อย่างเจียงเทียน ช่วยกันทำความสะอาดร้านข้าวผัดเหล่าเจียงครั้งใหญ่ทั้งข้างนอกและข้างในจนหมดจด ช่วงบ่าย เริ่มต้นหุงข้าว นี่ถือเป็นโจทย์ยากเลยทีเดียว เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้คนจะมากหรือน้อย ถ้าข้าวเหลือก็เท่ากับสูญเปล่าล้วนๆ เจียงเทียนนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปบอกหลินเชิน “เตรียมไว้สักสิบถังก่อนแล้วกัน”