บทที่ 284 ตกตะลึง

“หากวันนั้นที่เมืองเจียงเฉิงพวกเราไม่ได้ทานข้าวผัดเหล่าเจียง บางทีพวกเราก็อาจจะไม่มีแรงยืนหยัดจนก้าวมาถึงระดับลีกรองในวันนี้ได้หรอกครับ”

ในการให้สัมภาษณ์ ใบหน้าของโค้ชถังเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ ดูแตกต่างจากตอนที่อยู่ในงานเทศกาลอีสปอร์ตอย่างสิ้นเชิง

ในตอนนั้น โค้ชถังที่เจียงเทียนเห็นดูเหนื่อยล้ามาก แม้จะมีรอยยิ้มบนใบหน้า แต่รอยยิ้มนั้นกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกจนปัญญาเสียมากกว่า

วิดีโอยังคงดำเนินต่อไป คำตอบของโค้ชถังทำให้พิธีกรสาวแปลกใจมาก เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ข้าวผัดเหล่าเจียงเจ้านี้ อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”