บทที่ 326 เผ็ดปานกลาง

หมู่บ้านตงกุ้ยหยวน

น่าเสียดายที่ที่นี่เป็นเพียงสถานที่สำหรับทำอาหาร แม้บรรยากาศจะเป็นใจ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ใช่ที่บ้านของตัวเอง ทั้งหลินหว่านชิงและเจียงเทียนจึงรู้สึกทำตัวไม่ค่อยถูกและไม่สามารถแสดงออกได้อย่างเต็มที่นัก

ดังนั้นในตอนท้าย เจียงเทียนจึงทำได้เพียงตบสะโพกงอนงามของหลินหว่านชิงเบาๆ

“รอคืนนี้กลับไปก่อนเถอะ อาจารย์จะจัดการเจ้าให้หลาบจำ”

หลินหว่านชิงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก