บทที่ 343 ความรู้สึกที่ปะปนกัน

หลีกเลี่ยงฝูงชน เจียงเทียนขี่รถสามล้อเครื่องบรรทุกมาจนถึงท้ายถนน

หลังจากหาพื้นที่ว่างจอดรถได้แล้ว ข้างๆ ก็เป็นร้านขายเต้าหู้เหม็น

เพียงแต่ธุรกิจที่ท้ายถนนนี้ไม่ค่อยดีนัก เถ้าแก่ร้านเต้าหู้เหม็นก็ทำตัวตามสบาย นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเก้าอี้ พอเห็นเจียงเทียนก็แค่พยักหน้าให้เล็กน้อย แล้วก็ก้มหน้าดูโทรศัพท์มือถือต่อไป

เจียงเทียนเปิดแอปพลิเคชันตั้งแผงขึ้นมา ร้านที่ขายดีที่สุดบนถนนสายนี้คือร้านขายข้าวผัด แถมยังมีชื่อว่าร้านข้าวผัดเหล่าเจียง

เอาล่ะสิ...