บทที่ 378 อาหารรสชาติสยองขวัญ

“แต่ละครอบครัวต้องทำอาหารหนึ่งอย่าง เพื่อเป็นอาหารกลางวันร่วมกันในตอนท้ายนะคะ!”

“เราจะคัดเลือกอันดับหนึ่งและมอบเกียรติบัตรให้ค่ะ!” พอครูหลี่ประกาศจบ ด้านล่างก็มีแต่เสียงโอดครวญ “ทำอาหารเหรอ พวกเราไม่ถนัดกันเลยนะ!”

“ถ้าทำอาหารพื้นๆ ในบ้านก็พอไหวอยู่”

“ฉันกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่บริษัททุกวัน จะไปทำอาหารเป็นได้ยังไงล่ะ!” เหล่าผู้ปกครองต่างรู้สึกว่าการทำอาหารเป็นเรื่องที่ฝืนใจเกินไป ในขณะเดียวกันสายตาของทุกคนก็ไปหยุดอยู่ที่เจียงเทียน หวังจะให้เจียงเทียนรับเหมาทำอาหารทั้งหมดคนเดียว เจียงเทียนลูบหัวตั่วตั่ว หลบเลี่ยงสายตาของทุกคน เขาไม่ยอมเป็นไอ้โง่รับเคราะห์แทนคนอื่นหรอกนะ “เอาล่ะ ออกเดินทางกันได้เลยค่ะ!” เมื่อครู่อายุหลี่หยาออกคำสั่ง ทั้งผู้ปกครองและเด็กๆ ก็พากันขึ้นรถบัส ใช้เวลาเดินทางไปยังสวนสาธารณะพื้นที่ชุ่มน้ำประมาณครึ่งชั่วโมง พอเจียงเทียนลงจากรถ ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ตอนแรกเขาคิดว่าทางโรงเรียนอนุบาลจะตั้งโรงอาหารชั่วคราวขึ้นที่ลานกว้างในสวนสาธารณะพื้นที่ชุ่มน้ำเสียอีก นึกไม่ถึงว่าจะเป็นพื้นที่ป่ารกร้าง... ต้องก่อไฟตั้งเตากันกลางแจ้งเลยเหรอ

... ...... ......