บทที่ 380 แกะย่างทั้งตัว

หมูสามชั้นที่คัดสรรมาอย่างดีถูกผัดจนคายน้ำมันฉ่ำเยิ้มออกมา เจียงเทียนใช้ทั้งสองมือจัดการอย่างคล่องแคล่ว ทันทีที่เปิดฝาหม้อ กลิ่นหอมของเนื้อที่เข้มข้นถึงขีดสุดผสมผสานกับความหวานหอมของเหล้าจีนและน้ำตาลกรวด ก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

“โอ้โห! สีแบบนี้เลย!” พ่อของหม่าซวงซวงอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนเลนส์แว่นตาของเขาขึ้นฝ้ามัวจากไอความร้อน “แดงวาววับ มันเยิ้มไปหมด! หนังหมูยังสั่นระริกอยู่เลย ผมเคยไปกินที่เมืองซูโจวครั้งหนึ่ง ติดใจมาจนถึงทุกวันนี้! แต่ถ้าเทียบกับฝีมือคุณพ่อของตั่วตั่วแล้ว ยังห่างชั้นกันเยอะ!”

เด็กๆ ข้างๆ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย เสียงของพวกเขาเต็มไปด้วยความใจร้อน “คุณลุงเจียงครับ เมื่อไหร่จะได้ชิมครับ?”

“ท้องของหนูร้องโครกครากแล้วนะ!”

ในขณะที่หมูสามชั้นกำลังตุ๋นอยู่บนไฟ เจียงเทียนก็นำเนื้อสันสะโพกเกรดพรีเมียมออกมาอีกชิ้นหนึ่ง เขาใช้คมมีดแตะลงบนหนังหมู แล้วใช้ข้อมือดันเข้าดึงออกอย่างมั่นคง เมื่อคมมีดผ่านไป แผ่นเนื้อบางเฉียบราวกับกระดาษและเกือบจะโปร่งใสก็ร่วงหล่นลงมาทีละแผ่น วางเรียงซ้อนกันไว้อย่างเป็นระเบียบในจาน เนื้อแผ่นนี้มีมันและเนื้อสลับกันอย่างสวยงาม กระจ่างใสจนสามารถมองเห็นลวดลายที่ก้นจานผ่านเนื้อแผ่นนั้นได้เลยทีเดียว