บทที่ 397 เนตรเทพเจ้าแห่งอาหาร

“ก็เพราะคิดถึงเถ้าแก่เจียงไงครับ! ผมจะมีธุระอะไรอีกล่ะ?” หลี่หูชายร่างยักษ์ท่าทางกระมิดกระเมี้ยนอย่างผิดวิสัยเมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงเทียน ผู้ช่วยเสี่ยวจางที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับกลอกตา พี่หูครับ พี่กำลังทำอะไรอยู่! พี่ทำลายภาพลักษณ์หมดแล้ว! นี่ใช่พี่หูคนเดิมหรือเปล่าเนี่ย! พูดจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมาตรงๆ เลยสิ! เอาเงินฟาดใส่เจียงเทียนให้เขาเห็นแก่เงิน แล้วตามพี่ไปสร้างอาณาจักรด้วยกันเถอะ! เห็นได้ชัดว่าเมื่อหลี่หูต้องเผชิญหน้ากับเจียงเทียน ความกล้าเมื่อครู่กลับหายไปสิ้น

“เถ้าแก่หลี่ ดูท่าทางคุณไม่ได้มีแค่เรื่องเล็กน้อยหรอกนะ มีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะครับ” เจียงเทียนไม่ค่อยชอบคนที่พูดจาอ้อมค้อมเท่าไรนัก หลี่หูลูบจมูกตัวเองแล้วถอนหายใจออกมา “เฮ้อ อันที่จริงก็เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ น่ะครับ หลังจากกลับไปคิดทบทวนที่บ้านอยู่นาน ก็เลยอยากจะมาปรึกษากับเถ้าแก่เจียงดู”

“เถ้าแก่เจียงครับ ผมอยากถามว่าคุณสนใจจะมาร่วมงานกับฟิตเนสเซ็นเตอร์โฟลทติ้งไหมครับ?”

หลี่หูพูดจบก็คอยสังเกตสีหน้าของเจียงเทียน กลัวว่าวินาทีถัดไปเมฆฝนจะตั้งเค้าบนใบหน้าของเขา หลินหว่านชิงเงยหน้ามองหลี่หู เธอคงไม่คาดคิดว่าหลี่หูจะยื่นข้อเสนอดีๆ แบบนี้ให้กับสามีของเธอ ในความทรงจำของเธอ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีเถ้าแก่ใหญ่พวกนี้มาชวนสามีเธอไปทำงานด้วย

“หือ? ผมเนี่ยนะ? เรื่องฟิตเนสนี่ผมไม่ถนัดเลยครับ” เจียงเทียนโบกมือปฏิเสธทันที หลี่หูรีบพูดแทรก: “ไม่ใช่ให้คุณไปเป็นเทรนเนอร์หรอกครับ โรงอาหารแห่งใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จในฟิตเนสขาดเพียงเชฟฝีมือเยี่ยมอย่างเถ้าแก่เจียงเท่านั้นครับ”