บทที่ 419 น้ำท่วมศาลเจ้ามังกร

ที่หน้าแผงของร้านอวี้ถังซานจวง ซ่งอวี้ถังกัดฟันกรอด แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง เขากวาดตามองคุณป้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ช่างเป็นหญิงปากตลาด หญิงชาวบ้านที่ไม่มีความรู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ ที่พวกชาวบ้านธรรมดาอย่างพวกแกมีโอกาสได้กินอาหารของอวี้ถังซานจวงสักมื้อ ก็ต้องขอบคุณนโยบายดีๆ จากเบื้องบนแล้ว ไม่อย่างนั้น ปกติพวกแกแม้แต่จะยืนมองหน้าประตูยังไม่มีความกล้าเลย เอะอะโวยวาย! ทำลายบรรยากาศหมด! ถ้าไม่ใช่เพราะมีไทยมุงยืนดูอยู่เต็มหน้าแผงลอย ซ่งอวี้ถังขี้เกียจจะเสวนาด้วยแม้แต่ครึ่งคำ “นี่คุณป้าครับ รบกวนพูดจาให้ความเคารพกันหน่อยนะครับ!”

“เบิกตาดูให้ดีๆ! นี่คืออาหารที่ปรมาจารย์ระดับงานเลี้ยงชาติ เอี๋ยนไท่หง ลงมือทำด้วยตัวเองเลยนะ!”

“แค่ไม่กี่ร้อยหยวน ถ้าเป็นในร้านอวี้ถังซานจวงจริงๆ คุณอย่าว่าแต่ได้กินเลย แค่ขอบจานก็ยังไม่ได้แตะ! กี่พันหยวนน่ะเหรอ? นั่นมันแค่ราคาเริ่มต้น!”

“ถ้าคิดว่าแพง ก็รีบไสหัวไปกินอาหารหมูๆ ตามร้านข้างทางร้านอื่นซะ อย่ามาเกะกะขวางทางพวกเราต้อนรับแขกวีไอพีที่เขารู้จักของดีเลย!”

ซ่งอวี้ถังเป็นคนปากคอเราะร้ายอยู่แล้ว มีคนมาทำลายป้ายชื่อร้าน มีหรือที่เขาจะเกรงใจ เขาจงใจเน้นเสียงหนักที่คำว่า “แขกวีไอพี” สายตากวาดมองเสื้อผ้าที่ไม่มีแบรนด์เนมและกระเป๋าในมือของคุณป้า ใบหน้าของเขาแสดงความดูถูกอย่างโจ่งแจ้ง ราวกับมีตัวอักษรเขียนแปะไว้ว่า “แกไม่มีปัญญาจ่ายหรอก”