บทที่ 438 สิ่งที่ไม่ดี

แม้ว่าถนนหัวตี้จะเป็นถนนสายของกินแห่งใหม่ แต่ทำเลทองสำหรับการตั้งแผงก็ถูกบรรดาขาใหญ่เจ้าถิ่นของแผงลอยในแต่ละโซนยึดครองไว้อย่างเหนียวแน่นมานานแล้ว เจียงเทียนเดินวนดูรอบหนึ่ง ทำได้เพียงเข็นรถสามล้อมุดลึกเข้าไปในถนน จนกระทั่งช่วงท้ายของถนนหัวตี้ บริเวณทางแยกใกล้กับเขตชุมชนเก่า เขาถึงได้พบพื้นที่ว่าง ทำเลค่อนข้างธรรมดา ปริมาณคนเดินผ่านไปมาแน่นอนว่าสู้ช่วงต้นของถนนหัวตี้ไม่ได้ หลังจากจอดรถสามล้อเรียบร้อย เจียงเทียนก็เริ่มขนอุปกรณ์ลงมา "เอาตรงนี้แหละ ของอร่อยอยู่ที่ไหนคนก็ดั้นด้นไปหา" กางร่มกันแดด ตั้งกระทะแบนเหล็กหล่อให้เข้าที่ จากนั้นเจียงเทียนก็เปิดเตาแก๊สพกพาเพื่ออุ่นกระทะ แป้งผสม ซอส ไข่ไก่ แผ่นแป้งทอดกรอบหนึ่งตะกร้า และเครื่องเคียงสดใหม่ถูกนำมาวางเรียงบนโต๊ะทำอาหารทีละอย่าง วัตถุดิบพร้อมแล้ว ลำดับต่อไป ก็ถึงเวลาเรียกตัวเหล่านักกินแล้ว เจียงเทียนตรวจสอบดูรอบหนึ่ง เช็ดทำความสะอาดโต๊ะอีกครั้ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดกลุ่มนักกินของเขา เขาเลื่อนดูรูปถ่ายเจียนปิ่งกั่วจื่อที่เขาทดลองทำเมื่อเช้านี้ที่ตงกุ้ยหยวนในอัลบั้มโทรศัพท์ แล้วกดส่งเข้าไปในกลุ่ม ในรูปคือเจียนปิ่งกั่วจื่อที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ สีเหลืองทองน่าทาน รูปโคลสอัพสองสามรูปนั้นรับรองว่าต้องทำให้เหล่านักกินในกลุ่มน้ำลายสอได้อย่างแน่นอน "เจียนปิ่งกั่วจื่อเถ้าแก่เจียง บุกถนนหัวตี้แล้ว ฤกษ์งามยามดีเปิดร้านใหม่! พิกัดอยู่ตรงทางแยกของถนน มองหารถสามล้อเถ้าแก่เจียงได้เลย! ฝีมือระดับปรมาจารย์ ใครกินก็ต้องบอกว่าเด็ด! รีบมาเลย! ช้าหมดอดนะ!" เจียงเทียนแนบโลเคชันส่งไปด้วย ทันทีที่ข้อความถูกส่งไป ในกลุ่มก็เงียบไปประมาณสองวินาที จากนั้น วีแชทกลุ่มก็แทบระเบิด! "เถ้าแก่เจียง ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว!?”

“เถ้าแก่เจียง คุณยังไม่ลืมชาวเมืองเจียงเฉิงใช่ไหม!”

“เถ้าแก่เจียง วันนี้ขายของใหม่เหรอ? เจียนปิ่งกั่วจื่อ? นี่มันอาหารเช้าไม่ใช่เหรอ?”

“พี่เจียงมาที่ถนนหัวตี้เหรอ?! เจียนปิ่งกั่วจื่อ? แบบนี้ต้องไปอุดหนุน!”

“ได้รับโลเคชันแล้ว! จะรีบไปเดี๋ยวนี้! เพิ่มไข่ไม่เพิ่มราคาใช่ไหม? เก็บไว้ให้ฉันที่นึงนะ!”