บทที่ 457 คุณกินเนื้อ พวกเราขอดื่มน้ำแกง

กลุ่มแรกที่มาถึงแผงของเจียงเทียนไม่ใช่ลูกค้า แต่กลับเป็นบรรดาพ่อค้าแม่ค้าที่มาตั้งแผงด้วยกัน... นี่น่ะเหรอ? เจียงเทียนยิ้มแห้งๆ หลังจากที่แผงของเขาเริ่มดังเปรี้ยงปร้าง ก็มีทั้งคนที่อิจฉาและคนที่คอยแอบขัดขาเขา ต่อมาเมื่อพบว่าแผนสกปรกใช้กับเจียงเทียนไม่ได้ผล และธุรกิจของเจียงเทียนก็ยิ่งดีวันดีคืนจนไม่มีใครฉุดอยู่ แถมเจียงเทียนยังพบว่าเจ้าของแผงบางคนแอบมาสิงอยู่ในกลุ่มนักกินของเขาด้วย รอคอยให้เขาส่งข้อความ พอเห็นที่ตั้งแผงปุ๊บ พวกเขาก็รีบตามมาทันที

ปกติเจียงเทียนก็แค่ดูแต่ไม่พูดอะไร มีเจ้าของแผงอยู่ไม่กี่คนที่เจียงเทียนเริ่มคุ้นหน้าคุ้นตา พวกนี้คอยแต่จะตามตูดเขาไปทุกที่ เขาไปตั้งแผงที่ไหน ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รอบข้างก็ต้องมีแผง "เสริมทัพ" โผล่ขึ้นมาหลายแผงเสมอ เจียงเทียนไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะคนที่คิดจะแย่งลูกค้าจากเขาไปนั้นคงเป็นได้แค่ฝันเฟื่อง แต่พอคนเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ เจียงเทียนที่ต้องเผชิญหน้ากับเหล่า "ปลิงดูดเลือด" เหล่านี้ก็เริ่มจะทนไม่ไหวเหมือนกัน! คราวนี้ถึงขั้นบุกมาประชิดตัวกันเลยเชียว! แบบนี้มันเข้าข่ายกดดันทางศีลธรรมหรือเปล่านะ! สีหน้าของเจียงเทียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ยังยิ้มแย้มอยู่

"ทุกคนครับ ผมก็อยากมีที่ตั้งแผงประจำเหมือนกันนั่นแหละ!" เจียงเทียนส่ายหน้า "แต่การตั้งแผงขายของ มันก็มีเคล็ดลับของมันอยู่นะ!”

“หมายความว่าไง?" นัยน์ตาของคุณหลี่กลอกไปมา เขารู้สึกได้ทันทีว่าเจียงเทียนพูดเปรียบเปรย

"พี่หลี่ พี่ดูพวกเถ้าแก่ใหญ่พวกนั้นสิ พวกเขาหาเงินกันได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง!" เจียงเทียนเลิกคิ้ว "พวกเขาเก่งกว่าเราหรือไง? เหนือกว่าเรา? หรือขยันกว่าเรา?" คำพูดของเจียงเทียนแทงใจดำทุกคนเข้าอย่างจัง เจ้าของแผงหลายคนต่างพูดแทรกขึ้นมาว่า "นั่นสิ พวกเขาก็แค่ดวงดี!”