บทที่ 466 หอมจนมึนงง

สิ้นเสียงตะโกนของหลินเฉิน บรรดาเจ้าของแผงลอยข้างๆ ต่างก็ชะเง้อมองตามไป "คนมาจริงๆ ด้วย!" เมื่อเห็นผู้คนทยอยเดินเข้ามาไม่ขาดสาย เจ้าของแผงลอยต่างก็รีบกลับเข้าประจำที่และเริ่มทำหน้าที่ของตน ภาพเหตุการณ์นี้ดูราวกับอยู่ในสถานการณ์เตรียมพร้อมรบจริงๆ

"โห! คนเมืองเจียงเฉิงนี่จัดงานได้ดีไม่เบาเลยนะเนี่ย!”

“ทุกแผงมีหน้าจอโชว์ด้วย! บนนั้นคืออะไรน่ะ?”

“ดูน่ากินจังเลย เห็นแล้วน้ำลายสอ!”

“ยังไม่หิวซะหน่อย!"