บทที่ 478 ผู้ชมผู้โชคดี

กลางเวที ลำแสงจากสปอตไลต์ส่องสว่างขึ้น เย่เวยเวยในชุดแสดงอันงดงามปรากฏกายราวกับนางฟ้า ดนตรีประกอบเริ่มบรรเลงขึ้น

เสียงร้องอันไพเราะราวกับเสียงสวรรค์จุดประกายค่ำคืนนั้นขึ้นมาทันที เจียงเทียนเองก็เคยชินจากการที่ได้ฟังเพลงของเย่เวยเวยผ่านทางหลินหว่านชิงอยู่บ่อยครั้ง เพลงส่วนใหญ่เขาจึงพอจะร้องตามได้ สำหรับเพลงใหม่บางส่วน เขาอาจจะยังไม่เคยฟัง แต่เมื่อเห็นหลินหว่านชิงที่กำลังโบกแท่งไฟด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม เจียงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะบันทึกภาพเหล่านั้นไว้

"ที่แท้คอนเสิร์ตมันรู้สึกแบบนี้นี่เอง!" ขอบตาของหลินหว่านชิงเริ่มแดงระเรื่อ โดยเฉพาะตอนที่คนทั้งสนามร้องเพลงประสานเสียงกัน พลังเสียงนั้นแทบจะทำเอาหลังคาปลิว

เจียงเทียนเองก็ถูกกระแสบรรยากาศที่เร่าร้อนพัดพาไป เขาส่ายตัวไปมาตามจังหวะเบาๆ ตั่วตั๋วที่อยู่ข้างๆ ก็ร้องตามตั้งแต่ต้นจนจบ แม้จะมีบางท่อนที่เพี้ยนไปบ้าง แต่ความสุขที่ได้รับนั้นเป็นของจริงอย่างที่สุด

ช่วงกลางของคอนเสิร์ตที่มีการพูดคุยกับแฟนเพลง เย่เวยเวยกวาดสายตามองไปยังที่นั่งแถวหน้าสุด และในที่สุดก็หยุดสายตาอยู่ที่ตำแหน่งของครอบครัวเจียงเทียน ก่อนขึ้นเวที เธอไม่แน่ใจว่าครอบครัวของเจียงเทียนจะมาได้หรือไม่ โชคดีที่พวกเขามา!