บทที่ 588 โบยบิน

เจียงเทียน "โบยบิน" อยู่กลางอากาศ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นดารารักบี้ แล้วก็เหมือนมาสคอตในงานเฉลิมฉลองอะไรสักอย่าง

"เฮ้ยๆๆ! พี่น้อง! เพื่อนร่วมชาติ! เบาๆ หน่อย! เบาๆ หน่อย! กระดูกกระเดี้ยวฉันจะหักหมดแล้ว!" เจียงเทียนร้องตะโกนอย่างไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี สองมือปัดป่ายไปมากลางอากาศ เรียกเสียงโห่ร้องยินดีที่ดังกึกก้องยิ่งกว่าเดิมจากฝูงชนด้านล่าง

หลินหว่านชิงอุ้มตั่วตั๋วยืนอยู่ข้างรถเข็นอาหาร มองดูสามีที่ถูกฝูงชนโยนขึ้นสูงด้วยความภาคภูมิใจและดีใจจนปิดไม่มิด

"หม่าม้า! ปะป๊าบินได้แล้ว! ปะป๊าเก่งจังเลย!" ตั่วตั๋วตบมือเล็กๆ ด้วยความตื่นเต้นในอ้อมกอดของหลินหว่านชิง ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับเต็มไปด้วยความเลื่อมใส

จางเซียวและหานเหล่ยเหล่ยก็อยู่ในฝูงชน คอยโห่ร้องยินดีไปด้วยจนเสียงแหบเสียงแห้ง