บทที่ 592 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

เที่ยวบินระยะไกลกว่าสิบชั่วโมง ไฟในห้องโดยสารหรี่ลงนานแล้ว

ตั่วตั๋วนอนแผ่หลาอยู่บนที่นั่งชั้นธุรกิจอันกว้างขวาง ในอ้อมกอดประคองตุ๊กตาหมีจิตรกรรุ่นจิ๋วที่ซื้อมาจากย่านมงมาทร์

หลินหว่านชิงเองก็ซบไหล่เจียงเทียน ห่มผ้าห่มนอนหลับปุ๋ยไปแล้วเช่นกัน

แต่เจียงเทียนกลับไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด

เขามองผ่านหน้าต่างเครื่องบินออกไปเห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดและทะเลเมฆที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ทว่าภายในใจกลับร้อนรุ่มไปด้วยความกระตือรือร้น