บทที่ 612 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าวผัดเถ้าแก่เจียง ขอเลี้ยงคนทั้งเมือง!

คุณลุงที่ต่อคิวอยู่ด้านหน้าสุดเอ่ยปากด้วยความซาบซึ้งใจว่า "เถ้าแก่เจียงนี่ไม่ได้เรียกว่าเลี้ยงข้าวแล้ว นี่มันทำบุญชัดๆ! ลองคำนวณดูแต่ละเซตสิ อย่างน้อยๆ ก็หลายสิบหยวนแล้ว! คนเป็นหมื่นๆ กินตั้งสามวัน นี่มันต้องใช้เงินตั้งเท่าไหร่เนี่ย?"

ทุกคนรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลมาก กระทั่งรู้สึกว่าเจียงเทียนออกจะผลาญเงินเก่งไปสักหน่อยด้วยซ้ำ การจับคู่เซตอาหารแบบนี้ ไม่เพียงรับประกันว่ากินอิ่ม แต่ยังรับประกันว่าได้กินของดี และที่สำคัญที่สุดคือ กินฟรีทั้งหมด!

"เถ้าแก่เจียง! ไม่ต้องพูดแล้ว! รีบเปิดเตาเถอะครับ! ผมหิวจนจะร้องไห้แล้ว!"

"ผมเอาเซตซี! เซตซี!"

เมื่อมองดูแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของทุกคน เจียงเทียนก็ยิ้มออกมา