บทที่ 631 งั้นผมชูสองนิ้วให้เอาไหม?

ในสายตาของลู่หมิง เจียงเทียนไม่ใช่เพื่อนร่วมวงการเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นแค่คนเถื่อนไม่รู้กฎเกณฑ์ที่โผล่มาแย่งชามข้าวกันชัดๆ

"ได้ เจียงเทียนใช่ไหม..." ลู่หมิงหรี่ตาลง รับกระดาษทิชชู่เปียกที่ผู้ช่วยส่งให้มาเช็ดมือ ราวกับว่าการพูดคุยกับเจียงเทียนเมื่อครู่ทำให้เขาแปดเปื้อน

"คิดจริงๆ สินะว่ามีกระแสอยู่บ้าง แล้วจะเดินกร่างในวงการนี้ได้น่ะ?"

"พรุ่งนี้คือการแข่งขันของจริง ไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีการตัดต่อ และยิ่งไม่มีพวกแฟนคลับหน้ามืดตามัวมาต่อคิวให้แกหรอกนะ"

ลู่หมิงแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน ก่อนจะโยนกระดาษทิชชู่เปียกทิ้งลงถังขยะ