บทที่ 640 เมนูถนัดของผม

เหออันหันตัวไปทางกรรมการดาราที่นั่งประจำที่แล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า: "อาจารย์ฉิน วี๋เวย พวกคุณลองทายกันหน่อยไหมครับว่า เกียรติยศพิเศษของปรมาจารย์ท่านนี้คืออะไรกันแน่?"

ฉินเจิงลูบคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วลองเชิงถามว่า: "บารมีสูงส่งขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นเพราะมีลูกศิษย์เต็มบ้านเต็มเมือง? เป็นคนที่ปั้นหัวหน้าเชฟออกมาได้มากที่สุดหรือเปล่าครับ?"

เหออันส่ายหัวยิ้มๆ "ไม่ใช่ครับ ถึงแม้ลูกศิษย์ของท่านจะกระจายอยู่ทั่วโลกจริงๆ แต่นั่นไม่ใช่เกียรติยศพิเศษที่ว่าครับ"

เย่วี๋เวยกลอกตาไปมาแล้วเดาว่า: "งั้นเป็นเพราะเขาเคยทำอาหารโบราณที่สาบสูญไปแล้วหรือเปล่าคะ? อย่างเช่นเมนูในนิยายเรื่องความฝันในหอแดงอะไรแบบนั้น?"

เฉินลู่ก็ยิ้มพลางส่ายหัว: "ก็ไม่ใช่เหมือนกันค่ะ ถึงแม้เขาจะเชี่ยวชาญวิธีการทำอาหารแบบโบราณจริงๆ แต่เกียรติยศนี้มีน้ำหนักมากกว่านั้นเยอะเลยค่ะ"