บทที่ 667 ริษยา

เมื่อมองดูบัญชีที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการนั้น รวมไปถึงเอฟเฟกต์คาร์นิวัลที่ระเบิดอยู่เต็มหน้าจอ บนหลังมือของลู่หมิงที่กำโทรศัพท์มือถือเอาไว้ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมา ริษยา! ความอิจฉาริษยาอย่างบ้าคลั่งราวกับอสรพิษที่กำลังกัดกินหัวใจของเขา เพราะอะไรกัน?! ลู่หมิงอย่างเขาเป็นคนที่เรียนจบมาตามสายงานอย่างถูกต้อง เป็นตัวเต็งที่ถูกวางตัวไว้แต่แรกให้เป็นตัวแทนภาพลักษณ์ทั้งด้านหน้าตาและฝีมือของรายการนี้ เป็นเป้าหมายที่นายทุนควรจะทุ่มเทสนับสนุนสิ! แล้วเจียงเทียนล่ะ? แค่พ่อค้าหาบเร่ที่โผล่มากลางคัน แค่คนทำข้าวผัดคนหนึ่ง! ทำไมแม้แต่บัญชีทางการของทีมงานรายการถึงได้ลำเอียงเข้าข้างเขาขนาดนี้? คาร์นิวัลสิบห้าอันนี้ สิ่งที่ฟาดลงมาไม่ใช่เงิน แต่เป็นใบหน้าของลู่หมิงคนนี้ต่างหาก! "ต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ..." ลู่หมิงคำรามอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ ดวงตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า "ทีมงานรายการตาบอดไปแล้วหรือไง? ถึงได้ไปออกหน้าสนับสนุนพวกนอกคอกเนี่ยนะ? ฉันต่างหากที่เป็นคนที่สามารถเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของรายการได้!" ทว่า ความเป็นจริงกลับไม่ได้ให้เวลาเขาได้สติแตกมากนัก เพราะการเปย์อย่างหนักหน่วงของบัญชีทางการในระลอกนี้ ไม่เพียงแต่จุดกระแสในห้องไลฟ์สดของเจียงเทียนให้ระเบิดขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดปรากฏการณ์ดึงดูดผู้คนจากทั่วทั้งแพลตฟอร์มอีกด้วย ชาวเน็ตที่ชอบดูเรื่องสนุกและไม่กลัวเรื่องใหญ่โตจำนวนนับไม่ถ้วน ตามเทรนด์ฮิตและคำแนะนำ หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์สดของลู่หมิง ชาวเน็ตรุ่นนี้ สิ่งที่ถนัดที่สุดก็คือการซ้ำเติมบาดแผลและพูดจาเหน็บแนม ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาทีสั้นๆ แม้ยอดคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์สดของลู่หมิงจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย แต่ทิศทางของคอมเมนต์กลับกลายเป็นลานประจานขนาดใหญ่: "โอ๊ะ? นี่คือเชฟลู่เหรอ? ได้ยินว่าห้องข้างๆ ทางการเปย์คาร์นิวัลให้ตั้งสิบห้าอัน ทำไมทางนี้ถึงได้เงียบเหงาจังเลยล่ะ?”

“ทางการ: หมายเลข 011 นั่นใครน่ะ? ไม่สนิทเลยจริงๆ”

“ฮ่าๆๆๆ น่าสมเพชเกินไปแล้ว การปฏิบัติมันต่างกันเกินไปไหม? คนนึงเป็นลูกรัก อีกคนคือของแถมจากโปรเติมเงินโทรศัพท์เหรอ?”

“พี่ลู่ หรือพี่ลองทบทวนตัวเองดูหน่อยไหม? เป็นเพราะนิสัยแย่เกินไปหรือเปล่า แม้แต่ทีมงานรายการยังรังเกียจพี่เลย?”

“คอมเมนต์บนอย่าพูดมั่วๆ สิ ทางการอาจจะแค่ลื่นกดผิดก็ได้นะ”