บทที่ 709 พูดจาเหลวไหล

เมื่อคะแนน 98 ของเจียงเทียนเป็นที่ยุติ การแข่งขันรอบ 49 คนคัดเหลือ 8 คน ในความเป็นจริงก็เข้าสู่ช่วงเวลาที่ไร้ความหมายล่วงหน้าไปเสียแล้ว

นี่ก็เหมือนกับการวิ่งแข่งร้อยเมตร ยูเซน โบลต์ ดื่มชาไปพลางวิ่งเข้าเส้นชัยไปแล้ว แต่คนที่เหลือยังคงผูกเชือกรองเท้าอยู่ที่จุดสตาร์ต

เชฟสิบกว่าคนที่ต่อคิวอยู่ด้านหลัง ในเวลานี้ใบหน้าซีดเผือดราวกับขี้เถ้า พวกเขาถึงกับไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมองคะแนนนั้น การเคลื่อนไหวของมือผิดเพี้ยนไปหมดเพราะความตื่นเต้น ข้อผิดพลาดเริ่มเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

ที่โต๊ะกรรมการ ปรมาจารย์ทั้งสามท่านที่ได้ลิ้มรสอาหารของเจียงเทียนไปแล้ว ในเวลานี้ต่อมรับรสถูกยกระดับจนเลือกกินเสียแล้ว พอต้องมากินอาหารที่แสนจะธรรมดาในตอนหลัง มันก็จืดชืดไร้รสชาติราวกับเคี้ยวเทียนขี้ผึ้ง

เหยียนไท่หงทำหน้าตึงไปตลอดรอดฝั่ง เจสัน ลี ยิ่งหาวติดๆ กันไม่หยุด ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็หมดความอดทนแล้วเช่นกัน: