บทที่ 713 ไข่ไก่

สายตาของเจียงเทียนกวาดมองวัตถุดิบเหล่านั้น เวลาผ่านไปทีละนาที ผู้ชมต่างกลั้นหายใจ

ในที่สุด สายตาของเจียงเทียนก็หยุดลงที่อันดับหนึ่งของการจัดอันดับ ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่ดูธรรมดาที่สุด

บนใบหน้าที่เดิมทีเรียบเฉยของเขา พลันปรากฏรอยยิ้มแฝงความนัยลึกซึ้งขึ้นมาบางๆ นั่นคือความมั่นใจ คือความใจเย็น และยังเป็นการมองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้ของการคืนสู่สามัญ

เขายื่นมือออกไป ชี้เบาๆ ไปยังรูปภาพที่มุมซ้ายบนของหน้าจอ น้ำเสียงสบายๆ

"งั้นก็ไข่ไก่แล้วกัน"