บทที่ 725 กินให้จุใจ

"อ๊ากกกก! ฆ่าฉันเถอะ! ทำไมต้องให้ฉันมาดูอะไรแบบนี้ด้วย!"

"พี่ชาย เลิกเคี้ยวเสียงดังแจ๊บๆ ได้ไหม! ฉันอยู่หน้าจอก็แทบจะร้องไห้เพราะความอยากกินอยู่แล้วเนี่ย!"

"ฉันอุตส่าห์ไปรื้อข้าวเย็นในบ้านมา แต่พอเห็นข้าวผัดซีอิ๊วดำปี๋ที่ตัวเองผัดแล้ว ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆ"

"เถ้าแก่เจียง! ลุงเจียง! บรรพบุรุษเจียง! ฉันก็อยากกินเหมือนกันนะ!"

"นี่แหละคือเทพเจ้าอาหารตัวจริง! ทำของล้ำค่าหายากให้อร่อยได้น่ะไม่นับว่าเก่งหรอก ทำข้าวผัดไข่ให้คนกินแล้วเป็นบ้าได้ต่างหาก ถึงจะเป็นเทพตัวจริง!"