บทที่ 747 เกรงใจ

"แต่เรื่องนี้ ก็ต้องยกความดีความชอบให้คุณด้วยจริงๆ นั่นแหละ!"

จางเสี่ยวหมิงพูดมาถึงตรงนี้ ตัวเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะฮ่าๆ ออกมาสองเสียง จากนั้นก็ทิ้งตัวนั่งลง

"ผมไม่ได้พูดเกรงใจคุณหรอกนะ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะความร่วมมือของเราสองคนก่อนหน้านี้ ที่จัดการเรื่องราวได้สวยงามขนาดนั้น ตำแหน่งนี้ของผม เกรงว่าคงต้องทนรอไปอีกสักสองปีเลยล่ะ"

"แต่ตอนนี้กลับดีเลย ดันผมให้ก้าวไปข้างหน้าได้ก้าวใหญ่เลยทีเดียว"