บทที่ 1039 ออกศึกและกลับมา

ขุนพลเฒ่าไม่ตาย เพียงแต่ค่อยๆ เลือนหายไป

โจวหยวนรู้แจ้งดีว่าเหล่าขุนนางสืบตระกูลเหล่านี้ ต่อให้ไปถึงสนามรบก็คงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก อย่างมากที่สุดก็ช่วยในเรื่องการประคองขวัญกำลังใจของทหาร ส่วนตระกูลม่าแห่งทะเลตะวันตกนั้น... หากตระกูลม่าไม่มีปัญหา ม่ากั๋วหย่วนก็ไม่มีความจำเป็นต้องออกโรง แต่หากตระกูลม่ามีปัญหา การที่ม่ากั๋วหย่วนจะไปเจรจาหว่านล้อมก็คงไร้ผล เพราะตำแหน่งยุทธศาสตร์ที่พิเศษของทะเลตะวันตกชี้ชะตาไว้ว่าที่นั่นจะยอมให้มีรอยร้าวแม้เพียงนิดไม่ได้ ตระกูลใดที่มีปัญหา จักต้องถูกฝังกลบลงดินให้สิ้น

ดังนั้นเขาจึงไม่แยแสว่าเหล่าขุนนางเฒ่าจะไปหรือไม่ ให้ซ่งอู่เป็นคนตัดสินใจเถิด เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็ตั้งใจจะไปเพื่อซ่งอู่เป็นหลักอยู่แล้ว

เกี่ยวกับเรื่องของกานซู่เจิ้นและทะเลตะวันตก ประเด็นสำคัญคือการประสานงานกับสยงคั่วไห่ในเรื่องการกำจัดไส้ศึก

ความห่างชั้นของกำลังรบนั้นไม่น่ากลัว ความต่างของจำนวนพลก็ไม่น่ากลัว ที่น่ากลัวที่สุดคือการเน่าเฟะจากภายใน