บทที่ 1056 วิบากและราคาที่ต้องจ่าย

เมฆดำเปรียบเสมือนน้ำคร่ำบนฟากฟ้าที่เทสาดลงมาไม่หยุดหย่อน ราวกับจะกลืนกินโลกใบนี้ให้สูญสิ้น

หวันเหยียนไช่ฉานใช้เรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้นแล้ว นางทรุดพิงกำแพงเมืองโบราณอย่างหมดสภาพ นางมองไปรอบกาย ทุกแห่งหนเต็มไปด้วยซากศพ เลือดอุ่นซึมลึกเข้าไปในกำแพงเมืองอันหนาแน่น กลิ่นคาวเลือดข้นคลักปกคลุมไปทั่วทุกอณู ในภาพอันพร่ามัวยังคงมีผู้คนกรีดร้องโหยหวนและพยายามเข่นฆ่ากันอยู่

ราษฎรสองสามหมื่นคนถูกสังหารจนแทบสิ้นซาก ทว่ากลับไม่มีการแตกรังหนีเลย... พวกเขาอุทิศทุกสิ่งให้แก่เมืองแห่งนี้ ทว่า... สิ่งที่ได้รับกลับมาคืออะไร?

ฟ้าถล่มแล้ว เมืองแตกแล้ว สิ่งที่ควรจะมาถึงอย่างไรก็ต้องมาถึง ผู้นำ? ข้าคู่ควรกับการเป็นผู้นำจริงๆ หรือ? หวงไท่จี๋ ท่านมอบทุกอย่างให้แก่ข้า ทว่าสิ่งแรกที่ข้าทำหลังก้าวสู่ตำแหน่ง คือการผลักเสิ่นโจวเข้าสู่กองเพลิง

หวันเหยียนไช่ฉานมองภาพอันโหดเหี้ยมด้วยความตายด้าน นางอยากจะร้องไห้โฮออกมา อยากจะระบายความเศร้าโศกทั้งหมดในใจ แต่ทำไม่ได้ เพราะหากนางล้มลง ราษฎรที่เหลืออยู่จะทำอย่างไร