บทที่ 1067 ชีวิตแลกชีวิต

สายลมหนาวพัดกรรโชก อากาศมืดสลัว กองทัพใหญ่พุ่งเข้าจู่โจมอย่างต่อเนื่อง ทว่าเมื่อถูกซุ่มโจมตีก็รีบถอยร่นกลับมาจัดทัพใหม่แล้วพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

กูมันเยฟมีแววตาสงบนิ่ง ทว่าในความสงบนั้นกลับแฝงไปด้วยเพลิงโทสะ เขาเดินออกมาจากกระโจมที่พัก โยนแส้หนังเปื้อนเลือดลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเปิดขวดวอดก้ากรอกเข้าปากอึกใหญ่ แล้วจึงถามขึ้นว่า "การศึกเป็นอย่างไรบ้าง?"

นายทหารคนสนิทก้มหน้าลง เอ่ยกระซิบว่า "พวกเราถูกกองกำลังเผ่าหนี่ว์เจินขัดขวางอย่างสุดกำลังพ่ะย่ะค่ะ อีกฝ่ายสร้างแนวป้องกันไว้ตามด่านและหุบเขา เนื่องจากภูมิประเทศคับแคบ กำลังพลที่มากกว่าของพวกเราจึงไม่อาจแสดงอานุภาพได้อย่างเต็มที่ ความคืบหน้าจึงยังไม่ชัดเจนนัก"

กูมันเยฟขมวดคิ้ว "แล้วถ้าอ้อมภูเขาสองลูกนี้ไปล่ะ?"

นายทหารคนสนิทตอบว่า "นั่นจะทำให้เสียเวลาเพิ่มไปอีกสองวันพ่ะย่ะค่ะ"