บทที่ 1079 แดนใต้มีมังกรซุ่ม

ยอดเขาสูงตระหง่าน เงยหน้ามองสุดขอบฟ้า

บนฟากฟ้าที่มืดมิดเต็มไปด้วยเมฆดำทะมึน ประดุจน้ำโสโครกที่กำลังม้วนตัวเตรียมจะเทสาดลงมา ความร้อนระอุของฤดูร้อนในยามนี้ได้มลายหายไปสิ้น มีเพียงลมพายุพัดกรรโชกจนทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่น

พันเอกอันเดรฟไม่ชอบดื่มสุรา แม้ในยามปกติเขาก็ไม่แตะต้องแม้เพียงหยดเดียว เพื่อรักษาความเยือกเย็นเอาไว้

ความตื่นตัวคือที่มาแห่งความมั่นใจและเป็นรากฐานของความเฉียบแหลม

ทว่าอาร์ตยอมนั้นต่างออกไป เขาชอบความรู้สึกผ่อนคลายที่แอลกอฮอล์ทำให้ประสาทสัมผัสเชื่องช้าลง จนยามนี้เขาเริ่มพูดจาเลอะเลือน