บทที่ 1207 ฟ้ามีทางช้างเผือก กระจกนั้นย่อมมีแสงสว่าง

ชานี้มิใช่ชาธรรมดา รสชาติค่อนข้างจางและแฝงความหวานเพียงเล็กน้อย

เสิ่นหลางมองดูอย่างละเอียด จึงพบว่าในใบชานั้นมีเก๋ากี้ผสมอยู่ด้วย ร่องรอยสีแดงที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางใบไม้สีเขียวประหนึ่งอัญมณีแต่ละเม็ดที่ส่องประกายยามสัมผัสแสงไฟ

"รสชาติของดินแดนตะวันตก ใช่หรือไม่?"

ท่านหญิงเสวี่ยซางเผยรอยยิ้มออกมาแล้วถอดถอนใจกล่าวว่า "เมื่อก่อนไม่มีผู้ใดดื่มชาเช่นนี้ ในดินแดนตะวันตกชาถือเป็นสิ่งของล้ำค่า มีเพียงชนชั้นสูงที่แท้จริงเท่านั้นที่จะบริโภคได้"

"ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้เริ่มต้นเติมเก๋ากี้ลงไป รสหวานอ่อนๆ นั้นช่วยเสริมให้ชาหอมกรุ่นยิ่งขึ้น จึงได้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เช่นทุกวันนี้"