ตอนที่ 1210 รุ่งอรุณ

หูปียวนั่งขัดสมาธิอยู่บนขอบถนน สีหน้ามืดครึ้มถึงขีดสุด เขากำหมัดแน่นแล้วกัดฟันกล่าวว่า "แยกย้ายกันไปเถิด ให้คนพวกนั้นแยกย้ายกันไปให้หมด"

อาหลี่มู่กล่าวว่า "จะให้แยกย้ายง่ายๆ เช่นนี้เลยหรือ? ชาวฮั่นในเมืองอีหนิงกว่าสามหมื่นคนถูกรวบรวมตัวมา เสียการเสียงานไปตั้งเท่าใด เสด็จพ่อคงไม่พอใจแน่!"

หูปียอลุกขึ้นยืน หายใจหอบถี่กล่าวว่า "แล้วข้าจะทำอย่างไรได้! มันหายไปแล้ว! เสิ่นหลางหายไปแล้ว! หายไปพร้อมกับลูกน้องของเขาสิบกว่าคนนั่นด้วย"

"หาตัวไม่พบ จะให้คนเหล่านี้อยู่ที่นี่ไปทำไม? ให้กินฟรีอยู่ฟรีหรืออย่างไร!"

อาหลี่มู่เอ่ยเสียงขรึม "ต้องมีจุดที่หลงลืมไปแน่ ห้องใต้ดิน หรือถ้ำในโรงเผา พวกมันต้องซ่อนตัวอยู่ลึกมาก"