ตอนที่ 1231 ก่อนงานธรรมสภา

ห้องประชุมไม่ใหญ่โตนัก เป็นสถาปัตยกรรมสไตล์ดินแดนประจิมแบบดั้งเดิม มีพรมลวดลายสีสัน บนเก้าอี้ไม้รองด้วยเบาะหนานุ่ม บนโต๊ะน้ำชาจัดวางชาดอกไม้และผลไม้อบแห้งพื้นเมือง สไตล์การตกแต่งทั้งผสมผสานและแปลกตาในเวลาเดียวกัน

ขุยหนีเชื้อเชิญทุกคนให้นั่งลง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า "เป็นเรื่องบังเอิญอย่างหนึ่งครับ ประมาณครึ่งเดือนก่อน มีคนสองคนนำหินก้อนหนึ่งมาจำนำที่โรงรับจำนำของที่บ้าน เพราะหินก้อนนั้นพิเศษมาก จึงทำให้ผมรู้สึกแปลกใจ"

"หินก้อนนั้นหนักถึงยี่สิบชั่ง ใหญ่เท่าหัวคน บนนั้นมีลวดลายสีแดงชาดกระจายอยู่ ดูราวกับเลือดที่กำลังไหลริน ดูเย้ายวนและแปลกตาอย่างยิ่ง"

"อีกฝ่ายเปิดราคามาสูงถึงแปดพันตำลึงเงิน ผมไม่กล้าตกลง จึงโต้เถียงกันอยู่นาน ในจังหวะที่รีบร้อน อีกฝ่ายก็หลุดปากพูดภาษาถิ่นออกมาไม่กี่คำ ซึ่งเป็นภาษาของอาณาจักรซาร์อย่างชัดเจน"

"ผมเคยไปทำธุรกิจที่นั่นมาก่อน จึงจำสำเนียงและคำสแลงเหล่านั้นได้แม่นยำ มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้เริ่มหัดพูดจะรู้ได้ ผมจึงมั่นใจว่าพวกมันเป็นคนของอาณาจักรซาร์อย่างแน่นอน"