ตอนที่ 1243 คนที่ธรรมดาที่สุด

จือหย่ามองออกว่าฝ่าบาททรงมีความตึงเครียดอย่างยิ่ง

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เยี่ยเอ่อร์เชียงทำศึกสงครามภายนอกมาโดยตลอด ตั้งแต่เผ่าเหอซั่วเท่อ เผ่าทู่ม่อเท่อ จนถึงขั้นทำลายอาณาจักรทูร์ปัน และสุดท้ายก็บุกโจมตีต้าจิ้น

ในสถานการณ์เช่นนี้ พลังของฝ่าบาทมีขีดจำกัด จึงได้แบ่งอำนาจการปกครองส่วนหลังออกไปมากมาย ประการแรกเพื่อเป็นการผ่อนภาระให้พระองค์ และประการต่อมาก็เพื่อสะดวกในการบำเหน็จขุนนางผู้มีความดีความชอบ อีกทั้งยังเป็นการฝึกฝนคนรุ่นต่อไปอีกด้วย

เจ้าชายองค์โต อาร์ซาตี้ เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด อำนาจกองทหารรักษาพระองค์ก็คือรางวัลที่มอบให้แก่เขาในตอนที่ผนวกดินแดนที่เหลืออยู่ของเผ่าเหอซั่วเท่อ

ทว่าในยามนี้ รางวัลเช่นนั้นกลับกลายเป็นคมดาบที่พุ่งย้อนกลับมาทิ่มแทงพระองค์