ตอนที่ 1258 จิ้งไห่

น้ำในทะเลสาบที่ใสสะอาดสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวับวาว ราวกับแผ่นทองคำนับหมื่นแผ่นถูกแปะลงบนผิวน้ำที่กำลังกระเพื่อม ทุกตารางนิ้วล้วนเปล่งประกายเจิดจรัส

เทือกเขาในระยะไกลยกตัวขึ้นเป็นโครงร่างที่งดงามยิ่ง ยามนี้เป็นช่วงฤดูร้อน ตีนเขาเขียวขจีทว่าบนยอดเขากลับมีแสงสีขาวเปล่งประกาย นั่นคือหิมะที่ยังไม่ละลาย เป็นจุดที่ผืนดินบรรจบกับท้องฟ้า

สายลมพัดผ่าน โจวหยวนและคณะเดินอยู่บนชายฝั่ง มองดูทิวทัศน์ที่งดงามโดยรอบ จิตใจของทุกคนพลอยเปิดกว้างขึ้นมาก

เสี่ยวอิ่งจูงมืออาอีหนีจือด้วยความดีใจ ทั้งสองวิ่งเล่นไปท่ามกลางแสงแดดและสายลม เส้นผมปลิวไสว ส่งเสียงหัวเราะดังกังวานราวกับกระดิ่งเงิน

นางไม่ได้รู้สึกอิสระและมีความสุขเช่นนี้มานานมากแล้ว