ตอนที่ 1266 ดินแดนประจิมสิ้นสุดการศึก

แสงรุ่งอรุณของวันใหม่แทรกผ่านความมืดมิด ผืนดินเริ่มฟื้นคืนชีพ เปลวเพลิงในพระราชวังหรูหราแห่งนี้มอดดับลงแล้ว หลงเหลือเพียงกลุ่มควันสีดำที่ยังคงลอยวนอยู่

ผู้คนยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ท่ามกลางร่างไร้วิญญาณ พวกเขาไม่รู้ว่ากำลังสู้เพื่อใคร และไม่รู้ว่ากำลังตายเพื่อใคร

การเมืองบางครั้งก็ดูจริงจังยิ่งนัก ทว่าบางครั้งกลับดูราวกับเรื่องล้อเล่น ที่น่าสงสารที่สุดคือเหล่าทหารธรรมดาเหล่านี้ที่เพียงต้องการหาเลี้ยงปากท้องไปวันๆ

คนเราอาจยอมตายเพื่อสิ่งต่างๆ มากมาย ทั้งญาติพี่น้อง บ้านเกิด แผ่นดินเกิด หรือศรัทธา แต่ย่อมไม่ควรตายอย่างไม่รู้อีโหน่อิเหน่เช่นนี้

ดังนั้น ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่จึงยืนนิ่งค้างราวกับซากศพไร้วิญญาณ มองดูทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในใจมีเพียงความเศร้าโศกอันหนาวเหน็บ