บทที่ 127 กู้ชื่อเสียง

จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทว่ากลับมีความคาดหวังบางอย่างเกิดขึ้นอย่างน่าประหลาด

เปรียบเสมือนคนที่สิ้นหวังเตรียมจะชักดาบออกมาก่อจลาจลในกลียุค แต่กลับมองเห็นดวงอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้าสาดแสงส่องสว่างไปทั่วหล้า จิตใจจึงเกิดความลังเลขึ้นมาทันที

กว่าตู้ฉีจะกลับถึงจวนอันหนานโหวก็เป็นเวลามืดค่ำแล้ว เขาขลุกตัวอยู่บนรถม้ามานานกว่าสองชั่วยาม

สมองขบคิดถึงถ้อยคำของโจวหยวน หวนนึกถึงสิ่งที่เรียกว่า นโยบายสยบฟ้า นั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากทำได้จริงดังว่า ต้าจิ้นจะไม่เจริญรุ่งเรืองได้อย่างไร!

เพียงแต่ภารกิจไม่สำเร็จ ด่านตรงหน้านี้จะผ่านไปได้อย่างไร