บทที่ 130 เลือดเนื้อบูชาบรรพชน

วาจาเชือดเฉือนของเสิ่นเฉียวซานราวกับกระชากหน้ากากของอันหนานโหวออกมากลางที่สาธารณะ บัณฑิตนับไม่ถ้วนต่างโกรธแค้น สายตาอาฆาตจับจ้องไปที่หานท่อ ผู้ที่อารมณ์ร้อนถึงกับตะโกนด่าทอออกมา

"ไอ้โจรชั่ว! ถ้าแน่จริงก็ฆ่าบัณฑิตให้หมดแผ่นดินสิ!"

"เมื่อได้อ่านตำราปราชญ์ ย่อมเป็นศิษย์ของปราชญ์ พวกเราหรือจะยอมก้มหัวให้เจ้า!"

"ยากจนมิอาจเปลี่ยนใจ มั่งมีมิอาจล่อลวง อำนาจมิอาจข่มเหง คำสอนของท่านเมิ่งจื๊อ นักเรียนขอจดจำใส่ใจ!"

หานท่อหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปน กำหมัดแน่นด้วยความโกรธถึงขีดสุด