ตอนที่ 1318 จนตรอก

โจวหยวนนั่งอยู่ในห้องหนังสือ ไร้ซึ่งสีหน้าใดๆ บนใบหน้า มีเพียงการจมลึกอยู่ในห้วงความคิด ท้องฟ้าเริ่มมืดลง สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ มืดมนตามไปด้วย เมื่อความมืดปกคลุมจนมิด ภายในห้องไร้แสงไฟ ใบหน้าของเขาก็ถูกความมืดมิดกลืนกินเช่นกัน มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่ยังคงทอประกาย

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินออกไปด้านนอก ผ่านถนนที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ สวนทางกับรถม้านับไม่ถ้วน จนมาถึงท่าเรือที่แสนวุ่นวาย ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คน ล้วนเป็นชายชุดดำที่ถืออาวุธครบมือ บรรดาคนงานหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงกลุ่มอิทธิพลที่กำลังจะเปิดศึกตัดสินกัน คืนนี้ คือวันที่ฉู่เฟยฝานจะใช้เพียงกำลังของตนเอง ท้าประลองกับกลุ่มอิทธิพลทั้งหมดในหนิงโป

พรรคเกอเหล่ามีเพียงหกเจ็ดสิบคน ทุกคนยืนอยู่เบื้องหลังฉู่เฟยฝาน ตะโกนด่าทออย่างพร้อมเพรียง จอมราชันนั่งอยู่บนเก้าอี้ สวมชุดบัณฑิตยาว ถือพัดสีขาว แกว่งเบาๆ แสร้งทำตัวเป็นยอดฝีมือ เบื้องหน้าของเขาคือบรรดาลูกสมุนของกลุ่มอิทธิพลที่ยืนกันอย่างเนืองแน่น อย่างน้อยก็มีห้าหกร้อยคน แต่ละคนหน้าตาถมึงทึง แยกเขี้ยวขู่คำราม

ชายวัยกลางคนร่างกำยำหลายคนยืนอยู่แถวหน้า หนึ่งในนั้นเอ่ยปากขึ้น “สหายเอ๋ย ทุกคนล้วนมาเพื่อทำมาค้าขาย มาเพื่อแสวงหาความร่ำรวย เจ้าคิดจะขวางทางทำกินของทุกคนจริงหรือ?”

“สู้มาเจรจากันดีๆ หาทางออกร่วมกัน แล้วทำมาค้าขายอย่างสบายใจไม่ดีกว่าหรือ”