ตอนที่ 1332 บุกเกาะสังหาร

เรือรบประจัญบานสี่ลำ เรือลาดตระเวนสี่ลำ มุ่งหน้าสู่ทิศทางของเกาะเป่ยอวี๋ซานอย่างพร้อมเพรียง สายลมแรงพัดโชย ความหนาวเหน็บแห่งปลายฤดูร่วงปะทะใบหน้าของเนี่ยไจ้หรง ทว่าเขาหาได้รู้สึกหนาวเหน็บไม่ เลือดในกายของเขากำลังเดือดพล่าน

เลือดในกายของทุกคนล้วนเดือดพล่าน ความโกรธแค้นพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด พวกเขาได้ยินเรื่องราวสภาพความเป็นอยู่ของตัวประกันบนเกาะเล็กๆ แห่งนั้นแล้ว ต้องทนหิวโหยเป็นเวลานาน ถูกบังคับให้ใช้แรงงานหนัก ต้องพึ่งพาสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดเพื่อต่อลมหายใจ การถูกทุบตีกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา และการถูกทำร้ายจนพิการก็มีให้เห็นทุกวัน

ยามอารมณ์ไม่ดี ก็นำชาวฮั่นมาระบายอารมณ์ ยามอารมณ์ดี ก็ทุบตีชาวฮั่นเพื่อความบันเทิง อยากทดสอบความคมของดาบหรือ? ก็เฉือนนิ้วมือ หรือไม่ก็หูและจมูกของชาวฮั่น อยากศึกษาโครงสร้างกระดูกมนุษย์หรือ? ก็แล่เนื้อที่เท้าของชาวฮั่นออก ตราบใดที่ไม่ฆ่าให้ตาย ตราบใดที่ไม่ขาดทุน พวกมันสามารถทำได้ทุกอย่าง

“หลายคนพิการไปแล้ว อย่างน้อยสิ่งที่ข้าเห็นก็เป็นเช่นนั้น” ฉู่เฟยฝานนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น หอบหายใจหนักหน่วงพลางกล่าว “แถม... แถมยังมีโจรสลัดแฝงตัวอยู่ปะปนกับตัวประกันด้วย ไม่รู้ว่าพวกมันมีจุดประสงค์อันใด”

“เพียงแค่เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ข้าก็ได้ยินเรื่องราวโหดร้ายมามากมาย และได้เห็นคนตกตายไปไม่ใช่น้อย”