ตอนที่ 1409 ความดีและความชั่ว

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ติด จนกระทั่งถึงตอนนี้ผู้คนจึงเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา หวังต่าวไม่รู้ว่ากลับมาตั้งแต่เมื่อใด เขาจ้องมองมือสังหารแล้วตะโกนลั่น “เป็นใครที่ส่งเจ้ามา! พูดมาให้ชัด!” ผู้คนรอบข้างต่างก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่ในขณะนี้กลับไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ การลอบปลงพระชนม์กษัตริย์! นี่คือความผิดโทษประหารทั้งโคตร! ไม่มีใครกล้าเอาตัวเข้าไปพัวพันกับหายนะนี้

ส่วนซือหม่าเซ่าก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิม ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้เพียงว่าองครักษ์ส่วนตัวของเขาที่ควรจะปกป้องหวังต่าวและจับกุมมือสังหาร บัดนี้กลับกลายเป็นพวกเดียวกับมือสังหารไปเสียแล้ว เขาค่อยๆ หันไปมองเซี่ยชิวถง และเห็นรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าของอีกฝ่าย วินาทีนี้ ใจของซือหม่าเซ่าแทบสลาย

มีองครักษ์รายงานขึ้นทันที “ฝ่าบาท มือสังหารตายแล้วขอรับ ตายด้วยคมดาบ น่าจะถูกพวกเดียวกันปิดปาก”

“แต่พรรคพวกของมันก็หนีไปไหนไม่พ้นขอรับ” ในขณะนี้ ดาบของเซี่ยโจวเจี้ยนหวังถูกยึดไปเรียบร้อยแล้ว เขาถูกทำร้ายจนบาดเจ็บไปทั่วร่าง ตอนนี้ร่างกายอาบไปด้วยเลือดและอยู่ในอาการหวาดผวา เขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าทำไมตนถึงกลายเป็นพวกเดียวกับผู้ลอบปลงพระชนม์กษัตริย์ไปได้

ซือหม่ารุ่ยยืนขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะจนไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก บรรยากาศในลานกว้างเงียบสงัดจนถึงที่สุด ทุกคนแทบจะกลั้นหายใจ ซือหม่ารุ่ยจ้องมองไปที่เซี่ยโจวเจี้ยนหวังแล้วถามทีละคำว่า “บอกข้ามา! ใครส่งเจ้ามา! ใครต้องการฆ่าข้า!” ซือหม่าเซ่าเริ่มตื่นตระหนก เขาเกรงว่าเซี่ยโจวเจี้ยนหวังจะซัดทอดมาถึงตน จึงถลึงตาตะโกนว่า “ยังไม่รีบสารภาพอีก! ใครส่งเจ้ามา!” คราวนี้เซี่ยโจวเจี้ยนหวังไม่กล้าพูด ได้แต่ก้มหน้าเงียบงัน