บทที่ 172 คนคุ้นเคย อีกแล้ว

"ดีนี่! กล้าไม่เบา!"

ณ จวนเจ้ากรมกลาโหม อู๋ชิงหรงลูบเครา หรี่ตาลง "เพิ่งรับตำแหน่งวันแรกก็ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แถมยังมาขอเงินข้าอีก เจ้าโจวหยวนคนนี้ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ"

นายทะเบียนวัยกลางคนเหงื่อแตกพลั่ก รีบสนับสนุน "ใช่ขอรับใต้เท้าอู๋ ผู้บัญชาการคนใหม่ทำอะไรบุ่มบ่ามเกินไป พวกข้าน้อยลำบากใจกันไปหมด!"

"หุบปากเน่าๆ ของเจ้าซะ!"

อู๋ชิงหรงตวาดลั่น "เหอเซียงเหนียน เจ้าเห็นข้าแก่เลอะเลือนแล้วรึไง? หลายปีมานี้เจ้าคงกอบโกยไปพร้อมกับเฉาหนิงไม่น้อยสินะ? พอโจวหยวนมาขัดผลประโยชน์ เจ้าก็รีบมาฟ้องข้าเลยเหรอ?"