บทที่ 177 กฎระเบียบ

การแก่งแย่งชิงดีเป็นเพียงวิธีการเพื่อความอยู่รอด แต่มิใช่หนทางสู่ความก้าวหน้า แม้ระบบขุนนางของต้าจิ้นจะเน่าเฟะ แต่โจวหยวนก็ไม่อาจอาศัยการงัดข้อกับโป๋แห่งหย่งอันเพื่อให้ได้รับการยอมรับจากราชสำนักได้

ผลงานที่แท้จริงของโจวหยวน ต้องมาจากการปฏิบัติหน้าที่ในความรับผิดชอบให้เป็นที่ประจักษ์ เขาได้ลงพื้นที่สำรวจและวางแผนปรับปรุงเขตเหนืออย่างต่อเนื่อง จนเริ่มเห็นภาพโครงร่างที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

การจัดการกับ เก้าพรรคใหญ่ คือหัวใจสำคัญของแผนการนี้ ส่วนการสั่งสอนโป๋แห่งหย่งอัน เป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น

เมื่อราตรีมาเยือน ลูกสมุนของพรรคซาเหอและพรรคจู้ไห่ต่างออกปฏิบัติการ ทยอยไปตามทวงหนี้จากบรรดาลูกหนี้บ่อนพนัน ใครไม่มีเงินจ่ายก็ต้องเจ็บตัว

บ่อนพนันทำลายชีวิตคน พวกผีพนันก็สมควรตาย โจวหยวนไม่ได้รู้สึกเห็นใจคนพวกนี้ จึงไม่ได้ส่งทหารไปคุ้มครองล่วงหน้า แต่กลับเดินอาดๆ เข้าไปในภัตตาคารเทียนเซียงอย่างสบายใจ