บทที่ 180 โอกาสและเพลิงกาฬ

ราตรีในฤดูใบไม้ร่วงค่อนข้างหนาวเหน็บ โดยเฉพาะในแดนเหนือ

หมู่เมฆดำบดบังแสงดาว สายลมราตรีพัดแผ่วเบา โจวหยวนดึงชายเสื้อกระชับ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหนาว

แม้จะมีวิชา พลังบริสุทธิ์ไร้ขอบเขต คุ้มกาย ไม่ได้กลัวความหนาวเย็นนัก แต่หลังจากดื่มสุราเข้าไปหลายจอก พอออกมาต้องลมหนาวก็อดรู้สึกไม่สบายตัวไม่ได้

หวันเหยียนไต้ฉานเอียงคอมองเขา แววตาขบขัน "เจ้าเคยขึ้นเขาฝึกวิชาเต๋า ได้ยินว่ากำลังภายในไม่เลว ทำไมถึงดูอ่อนแอเหมือนคนขี้โรคแบบนี้ล่ะ?"

โจวหยวนยิ้ม "สุราก็เหมือนมีดขูดกระดูก ต่อไปคงต้องดื่มให้น้อยลง"