บทที่ 199 องค์หญิงฉินสุ่ย

ราวกับพลิกหน้าสมุด จากที่หน้าบึ้งตึงก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันควัน หยางฉางกวนรีบรินชาร้อนให้โจวหยวน เชื้อเชิญให้นั่งด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

เขากระซิบเสียงนุ่ม "โจวหยวนเอ๋ย เจ้านี่ถึงจะยังหนุ่มแน่นแต่ความสามารถก็โดดเด่นไม่เบา พูดตามตรงนะ ข้าอยู่เสินจิงมาสิบปี ไม่เคยได้ยินชาวบ้านชมขุนนางคนไหนมาก่อนนอกจากเจ้าเลย"

"เอ้อ แล้วเงินหนึ่งแสนตำลึงของข้า จะได้เมื่อไหร่รึ?"

โจวหยวนลอบหัวเราะในใจ แต่แสร้งทำสีหน้าจริงจัง "เงินทั้งหมดอยู่ที่ตรอกกองพลห้าเมืองแล้ว ถ้าใต้เท้าต้องการ พรุ่งนี้ก็เบิกได้เลยขอรับ"

"แต่ปัญหามันติดอยู่ที่ว่า ใต้เท้าอู๋ชิงหรงเรียกเอาตั้งล้านตำลึง ข้าน้อยจนปัญญาจริงๆ ไม่รู้จะหาจากไหนให้"